Bir şeyin yapılması caiz olması başka, efdal olması başkadır. Konuya bu açıdan bakacak olursak, cünüpken beden tıraşı olmak, muayyen halde olanın da saç kestirmesi gibi beden temizliği ve bakımı caizdir. Bu temizliğin arkasından yapılan gusül de sahihtir. Gusle mani bir durum söz konusu değildir. Bu açıdan gusülden önceki temizlikte bir yasak yoktur.

Ancak daha tedbirli olanı, cünüplükten çıkınca tıraş yapıp saç kestirmektir. Yani ‘bedenden ayrılan saç, tüy ve tırnak gibi parçaların beden temizken ayrılması daha uygun olanıdır’ diyenler olmuştur.

Bunun bir sebebi şudur. İnsan bedeninden ayrılan saç, tırnak ve benzeri parçalar sonunda yine dirilirken insan bedenine dönecek, tekrar bedende yerini alacaktır bu görüşe göre. Öyle ise beden temizken ayrılsın ki, bedene yine temiz olarak dönmüş sayılsın... Şayet beden kirli iken ayrılırsa kirli olarak dönmüş sayılacaktır... Bir de insan mübarek ve muhteremdir. Bedenden ayrılan parçalar da bu mübarekliğe uygun düşecek şekilde temizken ayrılmalı, temiz olarak toprağa düşmelidir. Mükerrem insanın parçası kirli ve pis olarak ayrılıp da kalmamalıdır. Bu sebeple de cünüpken değil de temizken tıraş olmalı, saç, tırnak kesmelidir. Konuyu, mecburiyet yok, tercih etmekte isabet vardır, diye özetlemek de mümkündür. Nitekim muayyen halde iken de diş dolgusu ve kaplaması yaptırılır, gusle mani bir sonucu söz konusu olmaz. Ama bunu muayyen hal bittikten sonra yaptırmayı tercih etmek elbette mecburi olmadığı halde daha güzel olanıdır.